logo-chemik-kedzierzyn-kozle

 

 

• (1947) KS Bierawianka -> KS Unia Kędzierzyn

-> (1 lipca 1968) MZKS Chemik Kędzierzyn [fuzja Unii Kędzierzyn i Unii Blachownia]

-> (1978) MZKS Chemik Kędzierzyn-Koźle

-> (1991) KS Chemik Kędzierzyn-Koźle

-> (lato 1994) KS Unia Kędzierzyn-Koźle

-> (lipiec 1998) TS Chemik Kędzierzyn-Koźle

-> (czerwiec 1999) rozwiązanie klubu

• Klub został reaktywowany 26 lipca 2006 roku, znów jako TS Chemik Kędzierzyn-Koźle

W 1947 roku w położonej niedaleko Zakładów Azotowych „Kędzierzyn” Bierawie założono niewielki Klub Sportowy Bierawianka, którego prezesem wybrano Władysława Będowskiego, a jednym z jego działaczy był aktywny w nim przez czterdzieści lat – aż do swojej śmierci – Kazimierz Ptak. Krótko potem Bierawianka przemianowano na Unię Kędzierzyn a prezesem został dyrektor Zakładów Azotowych „Kędzierzyn” Ignacy Lis. Istniał też klub przy Zakładach Chemicznych Blachownia – Hutnik, a później Unia Blachownia.

Dnia 1 lipca 1968 r. – w atmosferze ówczesnych dążeń do organizacyjnej gigantomanii także w sporcie połączono Unię Kędzierzyn i Unię Blachownia w jeden Międzyzakładowy Klub Sportowy Chemik Kędzierzyn. Klub był wielki, kadrowo największy na Śląsku Opolskim.

W 1976 r Klub przyjął nazwę Międzyzakładowy Związkowy Klub Sportowy Chemik Kędzierzyn-Koźle, a w 1991 r. nazywany już był krócej, tj. Klub Sportowy Chemik Kędzierzyn-Koźle.

Latem 1994 r ,powrócono jakby do prapoczątków i do nazwy Klub Sportowy Unia Kędzierzyn-Koźle.

1 lipca 1998 roku ponownie przemianowano klub na Towarzystwo Sportowe Chemik Kędzierzyn-Koźle.

Ostatnimi trenerami Chemika byli nieżyjący już dzisiaj Zygfryd Blaut, znany nie tylko na opolszczyźnie piłkarz i trener, w jednym meczu zawodnik Leszek Jędraszczyk,a od II rundy Henryk Sadowski.
W czerwcu 1999 niestety klub zniknął ze sportowej mapy miasta i kraju.

Pierwszą miłością Kędzierzyna byli piłkarze, najpierw, po przemianie Bierawianki na Unię, grali w niskich klasach.
W roku 1953 właśnie Unia Kędzierzyn znalazła się w gronie 12 zespołów tworzących futbolową – niższą tylko od 1 i 2 – wrocławsko-opolską ligę między wojewódzką. Unia w tej klasie rozegrała 22 mecze, z których 15 wygrała, 4 zremisowała, a jedynie 3 przegrała. Przegrała też 0:1 z głównym konkurentem do awansu do 2 ligi, Ogniwem Wrocław.
W drużynie grali wtedy : Pyplak Edmund, Guzy Jerzy, Chromik Wojciech, Figler Józef, Kańdzia Henryk, Frytko Zygmunt, Kaszek Alfred, Buchta Józef, Rudzki Joachim, Żurek Antoni, Dadko Szczepan, Bujak August, Wąsik Jerzy, Tomeczek Edward, Marian Szeja.
Unia grała w lidze między wojewódzkiej do czasu jej rozwiązania w 1956 r.
Potem występowała w opolskiej lidze okręgowej. Wtedy to przez rok (od 1968 r.) trenerem Chemika był reprezentant Polski, olimpijczyk z roku 1952 z Helsinek, Kazimierz Trampisz.

Wrócił Chemik do ligi między wojewódzkiej , gdy ją reaktywowano po dwudziestu latach i od razu w debiucie – w sezonie 1976-1977 – pod wodzą trenerów, reprezentanta Polski z opolskiej Odry , Henryka Brejzy i Jana Szubertowicza , już jako Chemik , zdobył historyczny awans do II ligi.

W zespole z Kędzierzyna grali wówczas: Kapica , Kędzierski , Machura , Kipka , Mlyczek , Kłosowski , Niemiec, Kacprowski , Malcherek , Sznapka , Frankowski , Konkolewski, Spila , Sadowski , Malkusz ,  Profus , Piętka  Musielak , Gołębiowski.

Klubowi prezesował Włodzimierz Kotowski.

Premierowy mecz w II lidze Chemik zremisował 2:2 w Kędzierzynie-Koźlu ze Stalą Stalowa Wola, a pierwsze bramki dla niego zdobył Zbigniew Konkolewski (grał potem w pierwszoligowym GKS-ie Katowice, zginął w wypadku samochodowym) i Jan Kroczek. Potem było już dużo gorzej i przygoda Chemika z II ligą trwała tylko jeden rok.

W Unii i Chemiku Kędzierzyn-Koźle grało kilku piłkarzy z pierwszoligową przeszłością bądź przyszłością.

Jan Bujak – od 1948 do 1953 grał w Ruchu Chorzów. Jan Szeja – Ruch Chorzów, Victoria Monachium.

Marian Szeja – Zagłębie Wałbrzych, wielokrotny reprezentował barwy Polski, na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 r. w Moniachium (był rezerwowym bramkarzem Huberta Kostki).

Krystian Sulski – Górnik Zabrze. Jan Tomaszczyk – Ruch Chorzów.

Grzegorz Dziuk – Górnik Zabrze. Leszek Jędraszczyk – Stal Mielec, reprezentant kraju

Krzysztof Frankowski – Stal Mielec, FC Nantes, Le Havre AC, reprezentant kraju

Zbigniew Wyciszkiewicz – Odra Opole, Widzew, ŁKS, Polonia Warszawa New Jersey Falcons,

Jerzy Gąsior – Odra Opole, Ruch Chorzów, KS Myszków, KSZO Ostrowiec Świętokrzyski, Włókniarz Kietrz,

Ryszard Remień – Metal Kluczbork, Lech Poznań, Petrochemia Płock, Odra/Varta Opole, Pogoń Szczecin, Widzew Łódź, Kujawiak Włocławek

Stanisław Wróbel – Górnik Zabrze, Grunwald Ruda Śląska, GKS Katowice, Cracovia,Piast Gliwice,Odra Wodzisław Śląski ,

Grzegorz Kaliciak – Wisła Kraków, Koninklijke Sint-Truidense VV ( Belgia ), Pogoń Szczecin, Świt Nowy Dwór Mazowiecki, Kmita Zabierzów, Zagłębie Sosnowiec.

W czerwcu 1999 r. po spadku Chemika do okręgówki klub ogłasza upadłość , a jego miejsce w lidze przejmuje MEC Sławięcice (Kędzierzyn-Koźle) , który z byłymi graczami Chemika grał w III lidze a obecnie jako KS Sławięcice K-K  awansował do A klasy.

26 lipca 2006 r. rozpoczyna się nowa karta w historii .Klub został reaktywowany (przez kibiców).

Pierwszym prezesem po reaktywacji został Adam Sadłowski. Klub rozpoczął rozgrywki od C klasy

Pierwszym trenerem został Zbigniew Wójcik. Drużyna wygrywając 14 spotkań, remisując 3 i przegrywając tylko jedno, zajęła 2 miejsce w Kędzierzyńsko-Kozielskiej C klasie i uzyskała awans. Stosunek bramek wynosił 56 zdobytych i 11 straconych.

W sezonie 2007/2008 Chemik występuje w klasie B. Nowym trenerem został Józef Franecki. Od sezonu 2009/2010 Chemik gra już w klasie A . Trenerem nadal pozostawał Józef Franecki.

W sezonie 2010/2011 trenerem został Witosław Iwanejko. Po rundzie jesiennej sezonu 2011/12 trenerem został Łukasz Rogacewicz. W IV Lidze kolejnymi trenerami byli Maciej Lisicki w sezonie 2012/13, a od sezonu 2013/14 Robert Latosik. W rundzie wiosennej sezonu 2014/15 Łukasz Kabaszyn, 2015/16 w rundzie jesiennej Ryszard Remień, a od rundy wiosennej  Łukasz Rogacewicz.

 

W międzyczasie kolejnym Prezesem klubu został Piotr Niewadzisz i sprawuje to stanowisko do dnia dzisiejszego..

„Chemicy” od 15 maja 2010 roku wrócili na kultowy Stadion  ” Kuźniczka ” i swoje mecze rozgrywają na obiekcie usytuowanym nad rzeką Kłodnicą.

Stadion położony jest przy ul. Grunwaldzkiej 71. Określany bywa zwyczajową nazwą „Kuźniczka”. Od zawsze był on stadionem Chemika. Na nim klub rozgrywał wszystkie swoje zawody, nie tylko piłkarskie. Na przełomie kilku ostatnich lat obiekt przeszedł gruntowny remont. Wszyscy kibice klubu utożsamiają się z tym miejscem.

Sukcesy :

Gra w II lidze ( obecna I liga ) : sezon 1977/78

Vice-MP juniorów U-19 – 1973

Liczba sezonów w rozgrywkach centralnych
( do III ligi )
– co najmniej 30 sezonów